Unus in nihil...
Omnia in duos...
Duo in unum...
Unum in nihil.
Nec quattuor...
nec omnia, nec unus, nec nihil sunt.
- Czy to jest...? - Tak,to jest Cragganmore.
Tak,to jest dom Ulricha. Ale nie przyjmie was.
- Ale... - Wiem. Macie bardzo ważną sprawę.
To nie ma znaczenia. On nie przyjmuje nikogo.
- Proszę... - Nie ma co prosić. Wracajcie do domu.
Co teraz zrobimy chłopcze?
Tak wiele wiesz, więc odpowiedz mi na to.
Wysłuchaj mnie, ty który panujesz nad Cragganmore.
Ulrichu, pozostaniemy tu aż nas wysłuchasz.
Panie?
- O co chodzi? - Mamy gości.
Wiem.
- Przyjmę ich. - Przyjmiesz?
Tak.
Jest pewna rzecz którą należy zrobić.
Byłem świadkiem czegoś - czegoś co ma związek z tobą.
- Ze mną? - Tak. To była moja śmierć.
Wiedziałem to. Złodzieje.
Wyglądam dość groźnie, nie sądzisz?
Ależ, tak.
Mistrzu?
Nie. Podaj mi płaszcz.
Balisarius nosił go zanim umarł.
Wiesz, widziałem jak zamieniał ołów w złoto.
Ja nigdy nie potrafiłem tego zrobić. Mmm... Jaka szkoda.
Mógłbyś odziedziczyć jakieś prawdziwe bogactwo.
Mistrzu, proszę, Nie mów tak.
- Ty nie umrzesz. - Och, oczekuję tego z niecierpliwością.
Cała ta magia, co ona dała?
Powiedz mi, jak ci idą nauki?
Dobrze.
Nadal pragniesz zostać czarnoksiężnikiem?
- Tak. Ponad wszystko. - Adepcie,
podaj mi garść siarkowego prochu.
Nunc habeamus lucem...
...et calorem.
Witajcie w Cragganmore. Jestem Ulrich.
Który z was zwie się Valerian?
- Jesteśmy tu w imieniu... - Wiem dlaczego tu jesteście.
Jesteście delegacją z Urlandii, która znajduje się za Dalvatią.
Zobaczmy te przedmioty.
Łuski.
- jak wszedłeś w ich posiadanie? - znalazłem je
przy wejściu do legowiska.
Co jeszcze?
- Kieł. - Na Boga,to nie jest kieł.
To jest ząb! Chcesz abym z tym walczył?!.
-A do kogo innego możemy się zwrócić? - Może spróbujecie z siostrami Meredydd ?
A co z Rinbodem? Słyszałem że on kiedyś pokonał smoka.
Oni wszyscy nie żyją. Ty jesteś jedynym, który pozostał.
Do Urlandii jest daleka droga.
Dwa razy do roku, podczas wiosennego i jesiennego zrównania dnia z nocą,
Król wybiera nową ofiarę - dziewicę.
Loteria. Barbarzyństwo.
I w zamian, ten smok,
pozostawia wasze wioski i pola niespalone.
Wasz Król podpisał pakt z potworem.
- Mistrzu, czy nie uważasz...? - Cisza.
Obawiasz się smoków?
Nie.
Gdyby nie czrnoksiężnicy, nie było by żadnych smoków.
Kiedyś niebo było nimi wypełnione.
Wspaniałe rogate plecy, skórzane skrzydła,
gorący oddech na wietrze.
Wiem że jego koniec się zbliża...
Vermithrax Pejorative.
Spójrzmy na te łuski i kły.
Jeżeli smok już jest taki stary, to nie odczuwa niczego innego tylko ból, ciągły ból.
Staje się niedołężny...
przykry...złośliwy.
Pomożesz nam?
Tutaj. Dobrze.
A teraz puść mnie.
Nie...
Niezbyt ciężki.
Pokonam najwyższą górę. Co powiesz, Galenie?
Przemów chłopcze. Hodge?
Er... Jeżeli tak chcesz, panie.
Kiedy mnie nie będzie, masz czytać księgi
i trzymać się zdaleka od odczynników.
Jak daleko zajdziesz? Ligę? Dwie?
Nie martwię się o drogę.
Tyrian.
Dobrego dnia.
Czego chcesz?
Młody Panicz Valerian,
ciekawe czego szukasz, tak daleko od domu?
Nie obawiamy się ciebie. Ustąp nam z drogi.
Droga jest wasza, aż do Urlandii.
To długa podróż, prawda?
Ale jeżeli poszukujesz czarnoksiężnika,
to przypuszczam,że żadna odległość nie jest zbyt duża.
- Nic nie mów. - A tu mamy jego mistyczne oblicze we własnej osobie.
Zachowaj odległość... i zważaj na swoje maniery.
Jeżeli on jest gotów zabić smoka, to nie może obawiać się mnie.
Tak samo kocham tego stwora jak ty chłopcze.Tak samo Król,
ale zanim narobisz zamieszania,
czy nie należało by sprawdzić czy masz odpowiedniego człowieka do tego zadania?
A więc oczekujesz sprawdzianu Nie robimy pokazów.
Jestem o tym przekonany.
Nigdy tego nie robią, ponieważ nie ma wielu tych prawdziwych.
Rozmowa z cieniem twojej babki na ciemnej drodze,
napój miłosny,to tak ale jeżeli powstanie jakaś wątpliwość -
to zaczynają się tłumaczenia,że dziś jest zły dzień, że planety nie są ustawione odpowiednio,
że szlaki zmarłych nie są odpowiednie, "Nie robimy sprawdzianów".
Nie mamy wątpliwośći. Nie wymagamy testów.
- Nie będziesz miał zadnej. - Dosyć!
Proszę,połóż to w komnacie.
Idź do żelaznej skrzyni. Przynieś mi z niej sztylet.
Sztylet. Pośpiesz się.
Będziesz miał swój sprawdzian.
Gdzie jesteś chłopcze? Czekam.
- Chyba nie chodzi o ten? - Właśnie o ten. Rzuć go.
Mortem confundit magus.
- Nie! Zatrzymaj się! - Śmiało. Nie obawiaj się.
Nie możesz mnie skrzywdzić.
Te magiczne siły. Spójrz teraz na siebie - magiczne popioły.
Hodge!
Najuprzejmiejszy pan jakiego człowiek mógłby pragnąć.
A teraz już go nie ma.
Bogowie! Pomyśleć,że mógł ugotować sobie jajka kiwnąwszy palcem,
ale nie, kazał staremu Hodge'owi to robić.
Każdego ranka opróżniałem wszystkie klatki.
Nigdy nie usłyszałem dziękuję ani nawet nie poklepał mnie po plecach.
Będzie mi go brakowało.
- Mnie już go brakuje. - Nie, nie sądzę.
Ty jedynie myślisz o sztuczkach które możesz robić,
ale nie oszukasz moich starych oczu.
Będziesz musiał przebyć daleką drogę zanim posiądziesz jego umiejętności, wspomnisz moje słowa.
Co jest, Hodge? Plecak jest za ciężki?
Nie! Oddaj mi go! Jest mi potrzebny!
Zatrzymaj to!
Myślę że jest ci za ciepło.
Przestań! Miej odrobinę szacunku dla mistrza!
Mam tyle samo szacunku dla mistrza co każdy, starcze,
ale teraz ja jestem mistrzem.
Opuściłem swoje gospodarstwo.I po co?
Aby zobaczyć kremację.
A wszystko przez to że ktoś powiedział: znajdźcie czarnoksiężnika -
nie jakiegoś miejscowego, kogoś zza granicy, 100 lig od domu -
wszechmocnego nekromantę.
Też mi nekromanta.
Nie gadaj tyle, Griel. Jedz.
Nie będę jadł. Nie jestem głodny.
On ma słuszność. Przyprowadziłem was tu na darmo.
Co to takiego? Kto tam jest?
Salvete, viatores!
Dobrego dnia. Dobrego dnia. Niech pokój będzie z wami.
Czego chcesz?
Mój pan Ulrich nie żyje.
Wszystko to o co prosiliście jego, ja dla was wykonam.
Niebezpieczeństwa z którymi on musiał się zmierzyć, teraz ja pokonam.
Zadanie które miał na siebie wziąść, teraz ja wykonuję.
Jestem Galen Bradwardyn, spadkobierca umiejętności i wiedzy Ulricha...
jestem czarnoksiężnikiem którego szukacie.
Wystarczy. Przyprowadźcie ją.
Niechaj będzie wiadomo w całym królestwie iż ta dziewica,
legalnie została wybrana prez loterię i przeznaczenie,
a odda swoje życie dla dobra Urlandii...
Niech będą zadowolone moce podziemia
i duchy tam obecne.
Jako wyraz wdzięczności za to poświęcenie,
Jego Królewska Mość ogłasza iż rodzina Plowman jest wolna od wszystkich zobowiązań
przez okres nie dłuższy niż pięć lat.
Słusznie!
Co tam masz, Hodge?
- Nie twoja sprawa. - Odrobina złota,tak?
- A co powiesz jak ci to zamienię w ołów? - Skieruj swoje drwiny do kogoś innego.
Ja nie przejmuję się groźbami...czy oszustwami.
- Nie jestem oszustem.
Parweniusz. Cokolwiek ci się podoba.
Słuchaj, Hodge, nikt cię nie zmuszał żebyś ruszył w drogę.
Przyszedłem tu z własnej woli, w porządku.
Obaj wypełniamy wolę mistrza na swój własny sposób.
Co ty robisz? Nie wchodź do wody!
- Jaka jest woda? - Zimna.
Wolę pływać sam jeżeli nie masz nic przeciwko temu.
Oddal się!
- Panie,czyż nie jest to...? - Tak.
- To ten starzec z Cragganmore. - Co on tu robi?
- Chyba zastępuje swojego szefa. - Dasz mu dojść,panie?
Przynieś mi mój łuk.
Nic nikomu nie powiem.
Nie winię cię. Byłam nieuważna. Głupia kobieta.
Wiedziałem że nią jesteś od chwili kiedy cię ujrzałem. Wiedziałem cały czas.
Nigdy nic nie wiedziałeś.
Nikt nie wiedział, nikt od czasu moich narodzin.
Loteria.
- Córki są wybierane, synowie nie. - Zgadza się.
- Chyba że się jest córką Króla. - Jak to?
Jeżeli się jest dość bogaty, to twoje nazwisko nigdy nie zostanie wylosowane.
Mój ojciec jest biedny.
Tak jak wielu ojców.
Nie!
Hodge!
Hodge.
- Galen, słyszysz mnie? - Tak słyszę.
Jak widzisz, ktoś mnie postrzelił, ale nadal mogę mówić.
Jest coś co musi koniecznie być zrobione.
- Wiem. - Nie, nie. Nie chodzi o smoka.
Popioły mistrza. Tutaj.
Przykro mi. Ale musisz to wykonać.
- Płonąca woda! - Co?
Znajdź jezioro. Wrzuć to.
Hodge, Co z tym mam zrobić?
Płonąca...woda.
Hodge, nie umieraj.
Posłuchaj mnie. Nie umrzesz.
Urlandia.
Chodź. Nie zwalniaj.
- Czy całe królestwo tak wygląda? - Nie. Jesteśmy w pobliżu jaskini.
Jaskini? Gzie ona jest?
- To nie ma znaczenia. - Pokaż mi. Gdzie ona jest?
Nic nam nie zagraża jeśli szybko przejdziemy.
Chcę ją zobaczyć.
Griel.
Malkin! Malkin!
- Czy są inne wejścia? - Nie. Jedno wystarczy.
Nie bądź głupcem! Tylko go sprowokujesz!
Skąd wiesz że on tam jest?
W takim razie idź. Spal się żywcem.
Jakaż to będzie wspaniała sztuczka.
Vermithrax?
Tu saxum saxorum
in adversum montem operam da!
Inatibulum inquinatum draconis!
Nie! Wracajcie!
Spowrotem... Nie!
Bogowie!
On to zrobił!
Odłóż to!
Co będzie jeżeli ktoś cię zobaczy?
Muzycy?
Była dwa razy lepszym mężczyzną niż kto kolwiek w wiosce.
A teraz jest dwa razy lepszą kobietą.
Chciałbym być tak mądry jak jej ojciec.
Chodź, Griel. Przestań się łamać.
Nie, ja... ja nie łamię się.
Tylko zastanawiam się nad tym co widzieliśmy... i w jaki sposób to zostało zrobione.
- Byłeś tam. - Tak. Ale czy to nie jest dziwne,
w momencie gdy bestia zostaje pokonana,
W wiosce powinien być jakiś mnich?
Czy to nie jest dziwne?
Czy chrześcijański bóg mógłby powalić całą górę?
- Czy to jest możliwe, Ojcze? - Oczywiście. Dlaczego nie?
Świętowanie! Nie przerywajcie sobie z mojego powodu.
Muzycy, grajcie dalej.
Toast... za wydażenie dnia.
Co masz do nas?
Do was? Nic.
Chodzi o niego.
Król chce poznać naszego wybawcę,
chciałby jakoś się odwdzięczyć temu człowiekowi, któremu się powiodło
tam gdzie tak wielu zostało pokonanych.
Jakiego rodzaju jest ten wyraz wdzięczności?
Nóż w brzuchu? Strzała w piersi?
Mój młody przyjacielu, załatwiłbym cię tak jak pozostałych,
i dla tego samego powodu,
ale jego wysokość chce z tobą porozmawiać i rozkazuje mi abym postąpił inaczej.
Patrzcie. Jajka dla króla.
Dobrze...
Ilu z was widziało kiedykolwiek jak lata stół?
Nikt z was. Nikt z was nie widział jak lata stół.
Cofnijcie się.
Heus...mensa...surge!
Surge mensa.
- Przepraszam. Przepraszam. Przepraszam. - Dość tego. Wystarczy.
- Naprawdę mogę to zrobić. - To nie jest konieczne.
Powiedz mi, czy tę lawinę, spowodowałeś w ten sam sposób?
Eee...tak.
Czy kiedykolwiek słyszałeś o królu Gaiseric'u?
Oh, nie. Oczywiście że nie. Jeszcze nie było cię na świecie.
Był moim bratem. Wspaniały król i wielki wojownik.
Kiedy zasiadł na tronie, smok był jeszcze nie przekupiony.
Nikt nie wiedział gdzie może zaatakowac następnym razem,
tak więc wziął on swoją tarczę i włócznię,
zebrał swoich najlepszych rycerzy i pojechał stoczyć bitwę.
Nigdy nie powrócił,
ale jego atak spowodował największe represje - wioski płonęły,
spłonęły zbiory, śmierć, głód...
To było straszne.
Jak sobie przywłaszczyłeś tytuł wybawcy?
- Zostałem zaproszony. - Nie przezemie.
Myślę że jesteś nikim jak tylko chłopcem. Oszust.
Czy kiedykolwiek brałeś pod uwagę konsekwencję porażki?
Jakiej porażki? Czy chcesz aby smok wrócił?
Przyjechałeś tu aby zmierzyć się z potworem!
Kim jesteś aby narażać na ryzyko nasz lud, nasze wioski?
- Ale przecież wasze dzieci ginęły! - Tylko kilkoro.
Lepiej żeby niektóre umarły żeby inne mogły żyć.
Stworzyłem loterię - od chwili kiedy ja rozpocząłem
walkę ze smokiem, smok został oswojony.
- Królestwo dobrze prosperowało. - Ale za jaką cenę?
Nie można zawrzeć takiego pokoju ze smokiem.
- Nalezy go zabić tak jak ja to zrobiłem. - Tak więc bestia nie żyje?
Tak, jest martwa.
Zobaczymy.
Caela...orrida...aperere.
Otwierajcie! Caela orrida aperere!
Salve, magister juvenilis.
Studiowałam Łacinę. Grekę też.
Jestem księżniczka Elspeth.
Jesteś córką króla?
Proszę nie myśl o nas źle.
Ojciec jest mądrym i zaradnym człowiekiem. Jest...
Co ci się stało?
Nic.To tylko zaradność Króla.
To... Tak jest lepiej dla wszystkich.
Król musi chronić swój lud.
Naturalnie. Tak jak chroni swoją córkę.
Co chciałeś przez to powiedzieć?
- Czy mówisz o loterii? - Wiesz zatem o loterii?
Brałam udział w każdym losowaniu od czasu kiedy osiągnęłam odpowiedni wiek.
Całe królestwo o tym wie.
Nie musisz udawać. Nie przede mną. Nie tutaj na dole.
Każdy wie jak...działa losowanie -
rodziny z pieniędzmi, z królewskimi powiązaniami...
Brałaś udział w kłamstwie. Wiesz o tym dobrze.
- Muszę już iść. - Wiesz,że mam rację.
Vale. Dorme bene.
Horsrik, usuń wszystkie. Spróbujemy z jedną naraz.
- Ja, Casiodorus Rex... - Ojcze...
czy niektóre rodziny płaciły łapówki aby ich córki nie brały udziału w loterii?
Nonsens.
Siłą tego amuletu, sprawiedliwie kierowanego mą ręką
zgodnie z prawami Urlandii,
niechaj ołów złotem się stanie.
Oparzyłem się!
Czy kiedykolwiek usunąłeś moje imię z listy loterii?
Co ty sugerujesz?
Czy nie byłam narażona na takie samo ryzyko jak córka każdego mężczyzny?
Panie,gdzieś, ktoś za dużo mówi.
- Skąd takie pomysły? - Odpowiedz na moje pytanie.
Proszę... Nie myśl o takich sprawach, błagam cię.
- Odpowiedz mi. - Odpowiedź brzmi: nie.
To znaczy tak. Zawsze brałaś udział w losowaniu.
Zawsze dbaliśmy o to. Jak moglibyśmy robić inaczej?
Tak...
Odpowiedź brzmi: tak.
- Kłamiesz. - Elspeth!
Stój cicho.
Idź.
Ty szczeniaku!
Zatrzymajcie go!
Zamykać bramę! Na co czekacie, idioci?
Zatrzymać go!
Tyrian!
Tutaj! Za dużo twojej magii. Za dużo twoich czarów.
Czujecie to? To żyje.
Słuchajcie mnie. Chwila naszego strachu jest chwilą naszego triumfu.
To jest znak od Boga.
Długi ogon, skrzydła i szpony - to nie jest żaden smok.
To jest Lucyfer!
Dobry Ojcze, Prosimy ciebie,
okaż nam swą dobroć w tym diabelskim miejscu.
Okaż swą moc.
Przeklęty robak, diabeł wypędzony z nieba teraz powstanie z piekła!
Stań i bój się słowa Bożego!
Nazywacie się Chrześcijanami?!.
Nie bójcie się. Tutaj nie ma smoka.
Nieczysta bestio! Przepadnij w otchłani!
Niechaj pochłonie cię ogień,który cię stworzył!
- Gdzie on jest? - Tu go nie ma. Nie mogę wam pomóc.
Jako dumnego ojca nowej córki
która w jakiś sposób została przeoczona przez te wszystkie lata,
może zainteresuje cię, że Król organizuje nową loterię.
Jeszcze całe miesiące do przesilenia.
Wszyscy wiemy co sie stało, i wiemy co trzeba zrobić w tej sytuacji.
Nigdy nie brałem udziału w waszej loterii. I nie będę.
Jesteś bardzo mądry, ale ona weźmie udział tak jak wszyscy.
Bez wyjątku.
- Ja chcę wziąść w niej udział. - Cicho, dziecko.
Nie różnię się niczym od innych dziewcząt. Moje imię weźmie udział w losowaniu.
Nic. Jeżeli tu był, to już go nie ma.
Kowalu, czy kiedykolwiek wykuwałeś broń?
To jest Secarius dranconum - Pogromca Smoków.
- Najlepsza broń jaką kiedykolwiek zrobiłem. - Jest piękna.
Ale nigdy nie miałem odwagi aby jej użyć.
To nie pomoże. To co chcecie zabić,nie jest z krwi i kości.
- Będzie krwawił. - Skąd możesz to wiedzieć?
- Jeszcze nikt go ani nie zadrapał. - Ona ma rację. Będę potrzebował amuletu.
Zmieszajcie żetony!
Zmieszajcie żetony! Zmieszajcie żetony!
Wylosuj imię! Wylosuj imię!
Wylosuj imię!
Teraz, rodacy, słuchajcie mnie.
Patrzcie, ponieważ zostałam wybrana.
Zginę aby wielu mogło żyć.
Oddam swoje życie dla rodziny i przyjaciół.
Pójdę do grobu z miłości do naszego króla i jego mądrej polityki.
A nazywam się...
- Przeczytaj imię! - Przeczytaj imię!
Przeczytaj imię!
Przeczytaj imię! Przeczytaj imię!
Przeczytaj imię.
To imię to... księżniczka Elspeth Ulfilas...
...z rodziny panującej.
To nie jest imię. Imię przeczytano źle.
Nie ma żadnej pomyłki. Imię zostało wylosowane. Niech tak zostanie.
Nie. Dobry Horsrik przejęzyczył się.
Ponieważ nie można odczytać imienia tej osoby, żeton ten ulegnie zniszczeniu.
Nie!
Nie. Złe imię bo z twojej rodziny?
- W końcu, widzimy jaka jest sprawiedliwość. - Cisza!
Będzie nowe losowanie.
Sam wybiorę nowe imię.
Niech tak zostanie! Niech tak zostanie!
To imię jest takie samo jak przeczytane przez Horsrika...
Elspeth.
I jeszcze jedno... I następne...
Następne... i następne...
I następne. Co to za zdrada?
- Loteria jest nieważna. - Słuchajcie mnie, dobrzy ludzie.
To prawda,że moje imię widnieje na wszystkich żetonach.
To nie unieważnia loterii, to ją uprawomacnia.
Wynagradza niesprawiedliwość.
Dowiedziałam się,że moje imię było usuwane z losowania w przeszłości.
Dlatego, dzisiaj zamieniłam wasze imiona na moje
za ryzyko jakie ponosiliście przez te wszystkie lata.
Tyrian. Zrób coś.
Nie dla mnie, tylko z lojalności dla królestwa.
O to chodzi, Wasza Wysokość.
Moim pierwszym obowiązkiem jest oddanie dla królewstwa.
Nie kłopocz się.
Jeżeli chcesz walczyć, to daj mi chociaż broń.
- Myślę że nie. - Zatrzymać się!
Nie zróbcie mu krzywdy.
I...ty, proszę...
Jestem wielkim wielbicielem czarnej magii.
Podziwiam szczerze te...magiczne zaklęcia.
Nie myślałem, że to będzie konieczne. Vermithrax jest starym smokiem.
Myślę, że w tym leży piękno mojego planu - czas.
Czekalibyśmy. Nie myślałem że zobaczę jego koniec...
a jednak go ujrzę.
Panie, weź pod uwagę co robisz.
Dasz mu to, a zniszczy wszystko co zbudowałeś.
Dostanie to.
To moja córka.
Uratuj ją, błagam cię.
Księżniczka - jak jej na imię? - zaskoczyła mnie.
Elspeth. Na imię ma Elspeth.
Ogień. Dobry i gorący.
Nie takiego ognia nam potrzeba.
Nunc per potestatem
hermeticum ex flammis,
ferrum sanguinarium.
Dobrze. Teraz odwróć.
Ostrze jakiego nie znajdziesz na Ziemi.
Pożegnam ją od ciebie.
Przepraszam, że jej tu nie ma. Wiesz jaka ona jest.
Rozumiem.
Powodzenia.
To jest tarcza. Zrobiłam ją .
Może powstrzymać ogień gdy tobie się to nie uda.
Wiesz, jesteś idiotą.
Zginiesz dziś w nocy. Zostaniesz rozszarpany na kawałki.
To jest ostatni raz jak z tobą rozmawiam.
- Dziękuję. - I jeszce jedno...
Byłam tam.
To coś nie jest samo.
Ma małe. Chyba młode.
- Nie wiem ile ich jest. - One też muszą zginąć.
Coś jeszcze?
Jesteś zakochany, prawda?
Tak.
Nic nie szkodzi.
Rozumiem to.
Ona jest bardzo piękna, bardzo odważna.
Kto? O co ci chodzi?
Twoja księżniczka.
Ale nie dbam o to.
Posłuchaj mnie, Galenie Bradwardynie,
uczniu czarnoksiężnika...
będziesz martwy...
smok będzie straszniejszy niż kiedykolwiek,
odbędzie się jescze więcej loterii... ale ja już nie jestem chłopcem.
- I będziesz odpowiednia, ponieważ... - Ponieważ nadal jestem dziewicą.
Jestem zakochany...
...ale nie w księżniczce.
Wasz wysokość?
Niechaj będzie wiadomo w całym królestwie, że księżniczka Elspeth,
została legalnie wybrana przez loterię i przeznaczenie...
Nie rób więcej dymu, błagam cię.
Odejdźcie!
Ogłaszam te poczynania...
za prawomocne!
Wiedziałem,że cię tutaj znajdę.
Nie jestem tak sentymentalny jak Jego Wysokość.
Królewstwo, każdy z nas, potrzebuje tej ofiary.
Jeśli zamierzasz mi przeszkodzić...
będziesz musiał mnie zabić.
Mam wiele powodów aby cię zabić ale nie mają one nic wspólnego z tą ofiarą.
Robi wrażenie.
- Potrafisz jej używać? - Nie! Przestańcie!
Tyrian ma rację! To jest nasza jedyna nadzieja!
Tyrian!
To nie jest żaden wojownik.
Uciekaj!
Doką idziesz?
Zawiodłeś, mój przyjacielu... i dziękuję bogom za to.
Teraz przygotuj się...
Elspeth.
Nadal żyje.
Wiesz co musimy zrobić.
Musimy odejść.
Powiedziałeś,że mnie kochasz.
Czy to prawda?
Jeżeli tak...
to jest to jedyna dobra rzecz jaką zrobiliśmy.
Nie straćmy także tego.
Galen?
Ona ma rację. Jakie życie was tutaj czeka?
Wiecie co myślę?
Magia, magicy - to wszystko znika z tego świata.
Wymiera. Z tego się cieszę.
Z tego, że smok też umrze.
Valerian.
To prezent od twojego ojca.
Chcesz abym to nosiła?
A co to szkodzi?
Co jest?
Co się stało?
Co to jest?
Patrz.
- Na co? - Tam.
Stary oszust. Płonąca woda.
Jezioro ognia.
On miał plan... od samego początku.
Wiedział,że to się wydarzy.
Kto? Co się stało?
Musimy wrócić. Muszę z nim porozmawiać.
Dokąd pędzisz?
Możemy pokonać tego smoka modlitwą.
Jeżeli zjednoczymy się w modlitwie,
będziemy żyć, a bestia zginie.
Galen, zatrzymaj się! Nie pozwolę abyś zginął.
Nie mógł odbyć takiej podróży, więc spowodował żebyśmy odbyli ją za niego.
Nie widzisz?
W porządku. Ja także idę.
- Nie. Ja muszę to zrobić. - Nie boję się.
Poza tym, kiedyś byłam mężczyzną, pamiętasz?
Nunc...fax...incendere.
Zamknij się.
- Co to jest? - Nic.
- Chcę to zobaczyć. - Nie.
W porządku. Zaczekaj tutaj.
Galen?
Gdzie jesteś?
Ex favilla...
vita...nova!
Sic redit magnus ex terra mortuorum.
Wróciłeś!
- Dziękuję za to mocom, które mnie stworzyły. - Ja też się cieszę że cię widzę.
Czy przypadkiem nie przyniosłeś czegoś do jedzenia?
- Jedzenia? - Ale chodź. Jest wiele do zrobienia.
Nie, proszę... Myślałem, że jestem czarnoksiężnikiem. Nie jestem nim.
Myślałem że posiadam moc. Nie posiadam jej.
Powiedziałeś żebym był silny. Nie byłem.
Ależ byłeś, mój chłopcze. Byłeś.
Będziesz jeszcze silniejszy.
Boże ochrzcij go w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego.
Niech Bóg wyprowadzi nas z ciemności i oddali demony...
Patrzcie!
Draco...draconum.
Galen!
To jest Valeria.
Wiem. Pamiętam.
Dziewczyna, która przyszła do nas jako chłopiec.
Jest coś co musisz zrobić.
Zrobię co zechcesz.
Chcę abyś zniszczył amulet...
...i mnie wraz z nim.
Ty sprowadziłeś mnie z płomieni, więc musisz mnie tam odesłać.
Będziesz wiedział kiedy.
Musisz działać dopóki jeszcze będę żył.
Tempestus!
Imber!
Fulmen!
Tam.
Tutaj, Galen. Zrób to co ci kazał.
Zniszcz amulet. Rozwal go.
Nie! Poweidział że będę wiedział kiedy.
- Powiedział ci żebyś to zrobił! - Jeszcze nie!
Galen!
Módlmy się. Dziękujemy ci Panie, za to że nas oswobodziłeś.
Twoja obecność wśród nas jest teraz w pełni oczywista,
w tym, twoje wielkie dzieło.
Powstańcie, dzieci Boże.
Porzućcie na zawsze pogańskie tajemnice,
przesądy przeszłości.
Radujcie się władzą Boga...
Niech żyje Casiodorus Rex
Pogromca smoków.
- Brakuje ci Ulrich'a? - Tak.
- A amuletu? - Także.
Mnie nie. Cieszę się że go już nie ma.
Może i nie będziesz czarnoksiężnikiem, Galenie Bradwardynie,
ale dla mnie to nie ma znaczenia.
Wiem. Chciałbym tylko...
- Co? - Żebyśmy mieli konia.